lawendowe chwile

lawendowe pole
czerwcowym zmierzchem
roztacza aromat
niesiony po rosie
letnim wiatrem

lawendowy czar uwodzi
widokiem fioletowych pól
oszałamia zapachem
jak dawniej kiedy suszyłam
lawendowe bukiety


lawendowy zapach
rozpędzi zmęczenie
ukołysze do snu
przywoła
senne marzenie

18,06.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Powroty.

POKARM ŻYCIA

Chleb
jest pokarmem.
Za sprawą ludzkich rąk -
owocem tej ziemi.

Panie spraw,
żeby nam go
nigdy nie zabrakło.

Obyśmy
nie musieli,
szukać go na śmietnikach
i głodować.

Jezu Chryste!
Ty który pod postaciami
chleba i wina,
przychodzisz do nas
w Eucharystii -
Jesteś chlebem życia.
Karmisz naszą duszę
i dajesz nadzieję...

Jesteś dobry
jak chleb.

Jezu Chryste!
Dziękujemy 
za ten dar.

12.06.2020 r.

* * *

Wspomnienia
wracają echem,
falą płynącą
do brzegu.
Niektóre sprawiają,
że chce się cofnąć czas
i wszystko przeżyć,
jeszcze raz.

08.06.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale  - Rzeka czasu.

nów księżyca

księżyc w nowiu
daje siłę zdrowienia
wyzwala największe moce
w działaniu ziół i czarów
najlepiej obrodzi ziarno
zasiane podczas nowiu

To nie ja

To nie ja szukam słów pośród nocy,
to nie ja błąkam się do północy.
To nie ja pukam wciąż do twych drzwi,
to nie ja błagam - "proszę otwórz mi".
.
Nie ja zdeptałam wszystko co było,
nie ja kłamałam, że się zmieniło.
Nie ja szukałam łatwej odskoczni,
nie ja szydziłam z boskiej wyroczni.
.
Szukaj mnie w labiryncie różnych dróg,
może szczęście da ci dobry Bóg,
.
5.05.2020 r.

* * * (Miłość umarła w twych ramionach ...)

Miłość umarła w twych ramionach
Pomnij na pierwsze jej spotkanie
Gdy zechcesz wróci odrodzona
I znów ci wyjdzie na spotkanie

Wiosna minęła jeszcze jedna
Tyle mi dała czułych wspomnień
Zamierająca poro żegnaj
Jak dawniej czuła wrócisz do mnie

Guillaume Apollinaire

Przełożyła
Julia Hartwig

------------------------------------------
Moja inspiracja powyższym tekstem

*  *  *
Miłość z twych objęć w dal odeszła
Przypomnij sobie jej pierwszy śpiew
Jeśli zatęsknisz do tej co przeszła
Ona powróci jak pierwszy zew

Minął rok a z nim wiosna druga
której wspomnienia w sercu noszę
Pora zamarła - gdy szaruga
odejdzie - znów cię wiosno zaproszę

4.05.2020 r.

Wersja poprawiona 23.02.2025 r,
------------------------------------------
Miłość z twych objęć w dal odeszła
przypomnij sobie jej powstanie
Jeśli zatęsknisz do tej co przeszła
ona powróci jak zaranie

Minął rok a z nim wiosna druga
co żyje w sercu we wspomnieniach
Pora zamarła jak ta fuga
która powróci muzą do mnie

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Miłość i nadzieja.

* * *

Wiosno trwaj!
nie przemijaj!
Odurzaj bzami i jaśminami.
Zachowaj piwonii
wonny czar
i konwalii dar.
Ukołysz
serca drżenie,
to wiosenne poruszenie.
Zatrzymaj
czas...

2.06.2020 r.

- Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale  - Rzeka czasu.

 - Antologia - “Magia wersów. ODCIENIE”, Wydawnictwo - EDU - ART, 2021 r.

Oda do maja

Maju kwiecisty! szumiący zielenią,
rozkwitasz w słońcu wszystkimi barwami.
Jesteś miesiącem najpiękniejszym w roku,
czarujesz ludzi i pachniesz kwiatami.

Malujesz sady na biało-różowo,
rozchylasz płatki jabłoni i wiśni.
Przychodzisz nocą w poświacie księżyca,
by zakochanym sen z marzeń się przyśnił.

Maju tęsknimy cały rok za tobą,
by na maturach kasztany kwitnące,
były znów znakiem - szczęśliwym symbolem,
tego co ważne z młodych serc płynące. Maju najdroższy! tak długo czekany, tam gdzie akacje i cierniste głogi. W ich wonnych kwiatach brzęczą pszczoły miodne, a wiatr unosi ten zapach wzdłuż drogi. Łany zielonych pól i łąk kwiecistych, falują z wiatrem jak malachity mórz i jak kobierce paletą żywych barw - skąpanych w deszczu, pierwszych majowych burz. 29.05.2020 r.
- Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Pory roku.

 - Antologia - “Magia wersów. ODCIENIE”, Wydawnictwo - EDU - ART, 2021 r.

Letni zachód słońca

Kończy się letni dzień.
Słońce nad morzem
chyli się ku zachodowi,
a woda jak tafla lustrzana
przybrała kolor nieba.
.
słoneczny promień,
ślizga się z cieniem
na grzbietach fal,
połyskujących światłem
i pędzących do brzegu.
.
W oddali, ostatni letnicy
odchodzą brzegiem morza.
Na opustoszałej plaży,
zostaje tylko młoda para
w objęciach - zapatrzona w bezkres morza. W blasku zachodzącego słońca kończy się letni dzień.

23.05.2020 r.
.
(Dwoje młodych ludzi,
zapatrzonych w bezkres morza
w blasku zachodzącego słońca
kończącego się dnia,
przywołuje obraz miłości) powyższa zwrotka zmieniona 5,03,2025 r, .
23.05.2020 r.

wiersz miał być w tomiku - Krajobrazy słów.

Ekfraza do zdjęcia Ireneusza Nowaka

Limeryk w koronie

Stary kawaler - mieszkaniec Hanny,
poszedł na randkę w czas kwarantanny.
W czasie czułości ona,
wypaliła strwożona -
załóż maskę bo czyn to naganny.

22.05.2020 r.