Pan Cogito

Odszedłeś Panie Cogito,
zawsze wierny sobie i swoim ideałom,
na barykadach do końca trwałeś...
Twoje słowa jak drogowskazy,
wytyczały szlaki.
"Trzeba się nauczyć mówić NIE..." pisałeś.
Twoje wiersze przesłaniem jak testament
między wersami:
"Idź wyprostowany wśród tych co na kolanach",
"Bądź wierny. Idź".
Odszedłeś Panie Cogito  
"Bez Nobla ale z honorem"
- jak pisała prasa.
Twoje dzieła i idee ważniejsze
niż "Nobel".
Żyjesz w naszej pamięci Poeto
i będziesz żył
w pamięci przyszłych
pokoleń.


04.11.2020 r.

Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - O poezji i poetach.

* * *

Jedna pani w tajemnicy
coś drugiej szepnęła...
Później lotem błyskawicy
ta wiadomość wszystkich ścięła,
bo po drodze mała sprawa
olbrzymią się stała,
lecz to nie jest już zabawa
kiedy z faktu - plotka cała
szybko w biegu powstawała...
Komuś krzywdę wyrządziła,
niejednemu ból zadała.
Kogoś błotem obrzuciła
i bardzo skrzywdziła.

26.10.2020 r.

Burza jesienna

Za oknem deszcz szumi deszcz szumi codziennie
I dzwoni w parapet i pachnie jesiennie
I z wiatrem już zrywa z drzew liście ostatnie
Gdy chwilę jest cicho to znów w szyby zatnie
Na dworze świat cały jest deszczem skąpany
I liście na ziemi i w trawie kasztany

Od rana już dudni i bije o szyby
I mocniej i szybciej a chmury jak ryby
Co płyną po niebie a każda jak góra
I tylko popatrzeć czy nie spadnie która
Wtem nagły błysk mignął i niebo rozświetlił
I zaraz huk głośny jak z piekieł mnie przeszył 

Na moment świat zamarł w tym nagłym bezruchu
Za oknem ściemniało a ulica w ruchu
jak rzeka płynęła w dół i niosła  liście
A deszcz nadal padał głośno i rzęsiście
Wtem zwolnił i ucichł jest już coraz jaśniej
Już prawie nie pada już to wszystko gaśnie.

22.10.2020 r.

- Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", - Pory roku.

- Antologia -”POEZJA JESIENNYCH BARW. Grupa poetycka - Aleją Słów”. Wydawnictwo - “RIDERO”. Kraków, październik 2024 r.

magiczne pudełko

mam magiczne pudełko 
mogę pstryknąć palcami ot tak
i wyfrunie z niego wszystko...
o czym marzę
lecz nic z niego nie wyfrunie
czego nie mam
w głowie


20.10.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Na fali życia.

Przemijanie

Jeszcze po żniwach bele słomy w słońcu
leżą na rżyskach niczym dawniej snopki
a już wiatr płynie z babim latem w tańcu
i zaraz będą na polach wykopki

Jeszcze ogrody pełne barw i cieni
gdzie dojrzewają zioła i warzywa
a już wraz z chłodem coraz mniej zieleni
gdy złota brązu i żółci przybywa

Jeszcze gałęzie w sadach z owocami
skąpane w słońcu i porannej rosie
a już spadają liście pod nogami
wiatr je przenosi i goni po szosie

Jeszcze jeżyny dojrzewają w lesie
a już po deszczach grzyby na wierzch wyszły
i miodny zapach wiatr znad lasu niesie
z liliowych wrzosów które już zakwitły

Już złote ziarno rzucone do ziemi
by plon obfity znów latem wydało
życie wsi biegnie i to się nie zmieni
według pór roku - zataczając koło.

14.10.2020 r.



- Z tomiku pt. "barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Przemijanie.

 - Antologia - “Magia wersów. ODCIENIE”, Wydawnictwo - EDU - ART, 2021 r.

Atramentowa noc

nocą kiedy niebo rozświetlone jak choinka
przegląda się w bezkresnej toni -
całe morze atramentu  
szumi i inspiruje
by stać się czymś więcej...
niż jest


05.10.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Morskie pejzaże.

* * *

 Jesteś
moim szczęściem
i przeznaczeniem
miłością
która złączyła nas
całym moim światem
na zły i dobry
czas

29.09.2020 r.

Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Miłość i nadzieja.

addio

Jeszcze nam słońce mocno przygrzewa,
a już na wietrze babie lato płynie.
W barwne szaty stroją się drzewa
i kwitną wrzosy w leśnej gęstwinie.
Pożegnam z żalem to lato gorące,
w pamięci zostaną mi letnie dni
i zapach kwiatów co rosną na łące
i ciepłe morze co z szumem się śni.
Żegnaj więc lato - addio! mówię co krok,
i że spotkamy się znów za rok.

20.09.2020 r.

- Z tomiku pt. "Barwy słów. Wiersze wybrane", w rozdziale - Pory roku.

 - Antologia - “POEZJA LETNICH SERC, Wiersze wybrane”, Wydawnictwo - “RIDERO”, Kraków, wrzesień 2024 r.

* * *

 Modlitwa
jest drogą.
Wołaniem duszy
w mrokach rozpaczy.
Przemianą człowieka
z otwarciem na Boga,
który jest prawdą, 
światłem, miłością,
zbawieniem
i nadzieją.

15.09.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane". w rozdziale - Miłość i nadzieja.

* * *

W obawie niepokojących symptomów,
badam z nadzieją swój miarowy oddech.
Czytam o zakazach, nakazach i zgonach.
Jak długo jeszcze wytrzymam
to covidowe szaleństwo?
Rano kiedy otwieram oczy,
wiem, że jeszcze jeden dzień
jest mi darowany.

13.09.2020 r.

Z tomiku pt. "Krajobrazy słów. Wiersze wybrane, w rozdziale - Na fali życia.