Pocałunki w deszczu (sonet francuski - 11-zgłoskowiec, rymy: abba, abba, cdc, dee)

 przez park o zmroku wracaliśmy z kina
gdy lazur nieba zakryty przez chmury
nie dawał światła tylko gnał wiatr który
targał drzewami w porywach je zginał
.
szliśmy aleją objęci jak w filmach
kiedy deszcz nagle strugami lał z góry
wokół nas obraz powstawał ponury
lecz pocałunkiem sprawiłeś że inna
.
to rzeczywistość wprost nieopisana
kiedy na moich swoje kładziesz usta
nie czuję deszczu wiatru ani zimna
.
twój pocałunek zniewala i muska
taki zachłanny jakby świat oniemiał
a nam szczęśliwym zostawi wspomnienia
.
Teresa Grzywacz
13.09.2026 r.