O Japonii: "Tak naprawdę cała ta Japonia jest czystym wymysłem. Nie ma ani takiego kraju, ani takich ludzi." Oskar Wilde

środa, 23 maja 2018

* * *

Pisanie wiersza jest sztuką -
składania liter w wersy,
które przemówią.

11.05.2018 r.

* * *

Piszę wiersze bo lubię,
tylko poprowadź mnie weno
tam - gdzie bez ciebie,
nie zajdę.

11.05.2018 r.


wtorek, 1 maja 2018

Nadzieja

Kiedy nad głową wiszą czarne chmury,
i promień słońca nie może się przebić.
Wszystko co dobre, nagle traci swą moc -
jakby na przekór, bezradnie się kończy.

Wtedy zostaje już tylko czekanie,
i nadzieja, co jeszcze nas trzyma -
jak ostatnia myśl, jak deska ratunku,
co nie odchodzi lecz przywraca życiu.

Ona jak miłość - da siłę zmaganiom.
Wszystko przetrzyma i wytrwa do końca.
Jeśli nie zgaśnie, podniesie z upadku -
mrok się rozjaśni i nowy dzień wstanie.

15.03.2018 r.

* * *

motto: "A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze,
co nie bał stać się prawdą lub stał się muzyką".
ks. Jan Twardowski

Wiersze stają się prawdą,
melodią dusz na pieciolinii pragnień.
Zapętlone słowa w widzeniu świata -
prostują metafory.

Poeci wypuszczają słowa w świat, niech
lecą jak ptaki do gniazd. Poeci szukają
odpowiedzi i drogi która zmieni świat.

9.02.2018 r.


poniedziałek, 30 kwietnia 2018

Samotność

Człowiek rodzi się samotny
i samotny umiera - a pomiędzy
toczy się życie.

Samotność jest twoim "ja",
wzywa cię i prowadzi w pustkę -
chodź za mną, doznasz spokoju,
i radości. Jestem tu i teraz, twoim
powiernikiem i wybawieniem.

Samotność jest drogą, milczeniem,
modlitwą, wołaniem do Boga,
szukaniem światłości i prawdy,
poznaniem samego siebie.

Ja samotność, jestem nicością, ciszą,
jestem tobą, jestem twoim wszystkim,
co masz.

4.04.2018 r.
Moja inspiracja poniższym wierszem Thomasa Mertona
--------------------------------------

Jeżeli szukasz...

Jeżeli szukasz niebiańskiwgo światła,
Ja Samotność, jestem twą mistrzynią!
Idę przed tobą w pustkę,
Wznoszę dziwne słońca twoim nowym porankom,
Otwierając okna
Twego najgłębszego mieszkania.

Kiedy ja Samotność, daję ów szczególny znak,
Idę za mym milczeniem, idę tam, gdzie cię wzywam!
Nie bój się, który jesgteś bestią, który jesteś duchem
(Ty - Słowo i Ty - zwierzę),
Ja, Samotność jestem twym aniołem
I modlę się za ciebie.

Spójrz na pustą, bogatą noc,
Pielgrzymi księżyc!
Jestem umówioną godziną
Jestem "teraz", które przecina
Czas jak ostrze.

Jestem niespodziewanym błyskiem
Poza "tak" i "nie",
Zwiastunką Bożego Słowa.

Idź moją drogą, a ja cię przywiodę
do złotowłosych słońc,
Do słowa i muzyki, niewinnych radości,
Pozbawionych pytań
I bez odpowiedzi.
Bo ja, Samotność jestem twoim własnym sobą
Ja, Nicość, jestem twoim Wszystkim
Ja, Cisza, jestem twoim Amen!

Thomas Merton
Przełożył - Tadeusz Ross

niedziela, 29 kwietnia 2018

231


stara kłódka w drzwiach

osnuta pajęczyną -
powrót do domu

opuszczony dom -
stara kłódka na drzwiach
w pajęczej sieci

powrót do domu -
stara kłódka na drzwiach
w pajęczej sieci

Ostatnia wersja chyba najlepsza.

* * *

Wyrządzone krzywdy,
bywają nienaprawialne -
bo czasu który przeminął,
nie da się cofnąć.
Filtruj więc słowa i waż.
One bardziej ranią,
niż miecz.

27.04.2018 r.




* * *

Odbicie w lustrze, jest jak
przeglądanie się w źrenicach
ukochanej osoby,
albo w toni wodnej -
pokazuje głębie.

* * *

Odbicie w lustrze otaczającego nas świata -
jest takie, jakie widzimy w swojej głowie.
Dzięki temu, możemy go zmieniać
i wpływać na poprawę jego wizerunku,
by stał się lepszy.


czwartek, 19 kwietnia 2018

Proza poetycka. Ekfraza do obrazu j. Chełmońskiego - "łąka z kaczeńcami"


I przyszła wiosna jak co roku, na rozległą Nizinę
Mazowiecką. I jak co roku, łąka o tej porze przybrała 
za sprawą kaczeńców, oliwkową zieleń, które rozkwitły
i zażółciły wiosenne trawy. Na łące niebo jak szafir tonie
w rozlewisku i chmury kłębiaste płyną przeglądając się
w wodzie. Miejscami widać jeszcze zbrązowiałe po zimie
obszary jesiennych ugorów i nad wodą suche łodygi,
starego sitowia. W oddali, na linii widnokręgu majaczy
jak za mgłą, falista ściana lasu. Ta wiosna możliwa tylko
w kraju - gdzie serce zostaje, choćby człowiek na kraniec
świata wyjechał, to stęskniony powróci, pełen miłości
i nadziei.
Teresa G.
19.04.2018 r.
Obraz - Józef Chełmoński, " Łąka z kaczeńcami" (1890)