Czerwcowy powiew (sonet szekspirowski)

 Już bzy opadły, ich płatki wiatr ściele,
a woń jaśminów jeszcze się w dal niesie.
W kwiatach akacji słychać ptasie trele,
i biel kaliny już jaśnieje w lesie.
.
Dzwonki konwalii roztaczają wonie,
świeżym zapachem zniewalają wiosną.
Królowa kwiatów już czerwienią płonie,
jak młoda panna przed schadzką miłosną.
.
W słońca promieniach już barwne motyle,
jak baletnice znów w tańcu migocą.
Dzień za dniem mija i radości tyle,
ptaki śpiewają codziennie i nocą.
.
Życie człowieka niczym rwąca rzeka,
młodość jak wiosna mija i nie czeka.
.
Teresa Grzywacz
06.06.2026 r.