A w sercu lato (sonet szekspirowski)

 W sercu mam lato - które już się zwija,
choć barw paletą jeszcze wokół mami.
Tylko szum wiatru jak skarga niczyja,
niesie tęsknotę za letnimi dniami.
.
Na polach gołe już widać ścierniska,
w przydrożnych rowach żółto od nawłoci.
Ptak jakiś jeszcze odzywa się z bliska,
słonecznik chyli się i w słońcu złoci. 
.
Grona jarzębin już całe w czerwieni
i pod drzewami pękają kasztany.
A babie lato wiatr snuje w przestrzeni,
klucz gęsi z krzykiem odleciał w nieznane.
.
Choć czas przemija szybko i bogato -
to w moim sercu będzie zawsze lato.
.
Teresa Grzywacz
30.08.2026 r.
.



.

.