Zimowy spacer (11-zgłoskowiec 5/6, rymy abab - niegramatyczne)

 Zima rozpędu znów w styczniu nabiera,
choć w słońcu iskrzą spadające płatki,
to skute mrozem, rzeki i jeziora
i na nich zalśnił lód - jak lustro gładki.
.
Drzewa w misternych koronkach jaśnieją,
cały park w szadzi - bajkowej scenerii.
Idziemy razem w objęciach aleją,
wpatrzeni w siebie, uczuciom swym wierni.
.
Tylko mnie prowadź jak teraz przez życie,
choć wiatr dmie w oczy i mróz lodem ściska,
choć zima swoje pokazuje bycie
i mami kunsztem śnieżnego zjawiska.
.
Wokół jest tylko śnieżnobiała cisza,
słychać szum wiatru  i serc naszych bicie.
a pod nogami czysta biel najmilsza,
jak cały dywan - biały jednolicie.
.
Zimowy pejzaż perłami się mieni
i na kryształach drzew lodowych sopli,
to zimy artyzm - grą świateł i cieni,
idziemy w niego, szczęśliwi i zgodni.
.
Teresa Grzywacz
10.01.2026 r.